Η ΚΡΥΦΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΟΥΟΛΤΕΡ ΜΙΤΙ
Όχι τόσο γρήγορα! Οδηγείς πολύ γρήγορα!
Γιατί οδηγείς τόσο γρήγορα;
Τρέχεις με 35. Δεν θέλω να πηγαίνεις με περισσότερα από 30.
Πάντα κάνεις κάτι άλλο και έχεις το μυαλό σου αλλού.
-Συγνώμη, μητέρα. -Δεν άκουσες λέξη από ό,τι είπα.
-Ναι, άκουσα. -Τι είπα;
Ότι πήγαινα με 35 και δεν σ' αρέσει να πηγαίνω πάνω από 30.
Όχι αυτό. Είπα ότι θα πρέπει να γίνει στην εκκλησία.
-Τι να γίνει εκεί, μητέρα; -Ο γάμος!
Βλέπεις; Δεν άκουγες.
Κόκκινο, Γουόλτερ.
Αυτό μου θυμίζει.
Φέρε λίγα σαπούνια. Μ' αρέσει η μάρκα "Θαλασσινή πορεία"
Δεν σε κάνουν να φτερνίζεσαι.
Προχώρα, Γουόλτερ.
Μην ξεχάσεις το όνομα: "Θαλασσινή πορεία".
Έξω από τις ακτές της Ν. Κίνας, στον χειρότερο τυφώνα των 40 ετών,
η σκούνα, "Ινδή Βασίλισσα", έπλεε με δυσκολία.
Οι κουρασμένες αντλίες έκαναν "τα-πόκετα, τα-πόκετα".
Στο κατάστρωμα, ο καπετάνιος Γουόλτερ Μίτι στεκόταν στο πηδάλιο,
παλεύοντας με θάρρος να προφυλάξει το ταλαιπωρημένο σκάφος...
να μη διαλυθεί σε κομματάκια.
Τι κάνεις εδώ; Πήγαινε κάτω!
Να βοηθήσω; Δεν έχεις βγάλει τα ρούχα σου εδώ και τρεις μέρες!
Κάποιος πρέπει να σώσει την "Ινδή Βασίλισσα".
Υπάρχουν σπάνια μπαχαρικά στο πλοίο αξίας 500.000 $.
Υποσχέθηκα στον πατέρα σου να τα μεταφέρω.
Καπετάνιε Μίτι, έχεις χτυπήσει!
Δεν είναι τίποτα! Μόνο ένα σπασμένο χέρι!
Γουόλτερ! Πρόσεξε!
Συγνώμη.
Έγραψες όλα τα πράγματα που σου είπα;
-Θα τα θυμάμαι. -Όχι, δεν θα τα θυμάσαι.
Έγραψες ένα σημείωμα γι' αυτά στο μαύρο βιβλιαράκι σου.
Κλωστή νούμερο δύο.
-Σπόρους για γαρύφαλα. -Ένα λεπτό.
Κρεμάστρες καλτσών, ένα κουτί παρκετίνη Γκλίμο...
-Γκλίμο τι; -Γκλίμο παρκετίνη.
Σπρέι για τις μύγες.
-Τι είναι αυτό το "ΚΚ" -Κρεμάστρες καλτσών.
-Γράψ'το ολόκληρο. -Εντάξει.
Και τρίφτη για τυρί.
Και μην ξεχάσεις να επιστρέψεις το ποτιστήρι.
Το δοκίμασα και οι τρύπες του είναι μικρές.
Έχω καλύτερα πράγματα να κάνω από το να περιμένω να βγει το νερό.
Γεια σου, αγάπη μου.
Πρόσεχε, γλυκέ μου. Και μην ξεχάσεις το κέικ!
-Τι; -Το κέικ!
Πιο πίσω, παρακαλώ.
Βάλε μέσα αυτό το πράγμα, φίλε!
"Εκδοτικός Οίκος Πιρς"
Συγνώμη.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Εδώ είναι τα σχέδια που ήθελες.
Ναι. Ευχαριστώ.
Αυτό είναι όμορφο, κύριε Γκρίμσμπι.
Ναι, είναι λίγο ήπιο.
Νομίζω πως θα έπρεπε να σχίσω το φόρεμα στον άλλο ώμο της.
Θα μπορούσες να βάλεις ακόμα λίγο αίμα στο τσεκούρι.
Καλημέρα σε όλα σας.
Νομίζετε πως θα σας ξεχνούσα; Ορίστε.
Σταμάτα Έλμερ. Έχεις φάει αρκετά.
Άντε. Εκεί.
Ονειροπαρμένε.
-Ο μεγάλος σε φωνάζει. -Η σύσκεψη.
Να δούμε. "Τολμηρές θαλάσσιες ιστορίες." Εδώ είμαστε.
"Άσσοι του Αέρα."
Στάσου! Σήκωσε λίγο τα χέρια σου.
Ακίνητος!
-Γεια σου, Φρεντ. -Τι κάνεις, Γουόλτερ;
Μια χαρά.
Κύριοι, θα είναι η συνηθισμένη πολιτική της εταιρείας μέχρι...
Λοιπόν, Μίτι.
Τελικά αποφάσισες να μας τιμήσεις με την παρουσία σου.
Πού είναι τα δοκίμια;
-Έτοιμα για εκτύπωση. -Προχώρησέ τα.
-Μίτι! -Μάλιστα, κύριε;
Τι σημαίνει αυτό;
Ποιο αυτό, κύριε Πιρς;
Σκότωσες τον βρυκόλακα...
του πρώτου τεύχους της "Κυρίας και του Βρυκόλακα".
Υπάρχουν 33 τεύχη για να βγουν.
-Δεν είναι πραγματικά νεκρός. -Τι εννοείς, δεν είναι νεκρός;
Οι χωρικοί κάρφωσαν μια σφήνα στην καρδιά του!
Ο καθένας γνωρίζει πως αυτό σκοτώνει έναν βρυκόλακα!
Αν διαβάσετε παρακάτω, θα δείτε πως η σφήνα πέρασε από τον πνεύμονα.
Μην ανησυχείτε. Θα γυρίσει πίνοντας αίμα στο επόμενο τεύχος.
Καλά, κάθησε.
Αν ήσουν στην ώρα σου, θα ήξερες γιατί κάνω την σύσκεψη.
Να επαναλάβω, κυρίες και κύριοι:
Δικός μας είναι ένας μεγάλος και λαμπρός κατάλογος περιοδικών.
"Πικάντικες Αστυνομικές Ιστορίες, "Περιπέτειες που εκπλήσσουν...
"Έκλυτες Εξομολογήσεις, "Άσσοι του Αέρα."
-"Ιστορίες στα Σύνορα"... -"Εξωτικές Ιστορίες Αγάπης."
-Και "Πολύκροτοι Φόνοι." -Και "Πολ..."
Όταν χρειαστώ τη βοήθειά σου, θα στη ζητήσω.
Ένα νέο πεδίο για μυθιστορήματα τράβηξε την προσοχή μου.
Μια πλούσια, αλλά ακόμα κλειστή φλέβα...
που αγκαλιάζει χιλιάδες αναγνώστες.
Ξεκινάμε τον επόμενο μήνα τυπώνοντας ένα καινούριο "μωρό".
"Ερωτικές Ιστορίες στο Νοσοκομείο."
-Συγχαρητήρια! Τα καταφέρατε πάλι! -Ευχαριστώ, κύριοι.
-Λοιπόν, τι νομίζεις, Μίτι; -Πάντα μου άρεσε αυτό, κ. Πιρς.
Δεν θυμάστε; Το είχα προτείνει σ' ένα μνημόνιο τον περασμένο μήνα.
Εκείνο! Εγώ είχα αυτή την ιδέα δυο χρόνια πριν.
Τώρα, το είδος των ιστοριών που χρειαζόμαστε...
Μπορείτε να κρατήσετε σημειώσεις.
Να δούμε.
"Ερωτικές Ιστορίες στο Νοσοκομείο."
Τι έχουμε να πουλήσουμε;
Όμορφες ξανθές νοσοκόμες.
Δεν μπορούμε να έχουμε πάρα πολλές νοσοκόμες.
Σκεφτείτε τη λάμψη του νοσοκομείου. Πιάνετε την ιδέα;
Με το συμπονετικό ύφος του ανθρώπου που έχει δει πάρα πολύ πόνο...
Ο Δρ. Γουόλτερ Μίτι, ο μεγαλοφυής χειρούργος...
μπήκε στην αγωνιώδη σιωπή του χειρουργείου...
ο ήχος της τεράστιας μηχανής για την αναισθησία...
έκανε "τα-πόκετα, τα-πόκετα".
Έγιναν ψιθυριστές συστάσεις.
Χαίρομαι που ήλθατε. Ο Δρ. Ρέμινγκτον. Ο Δρ. Ρενσόου.
Ο Δρ. Πρίτσαρντ-Μίντφορντ, Νοσοκομείο St. John's, Λονδίνο.
-Ο Δρ. Γουόλτερ Μίτι. -Κύριοι.
Η νέα μηχανή αναισθησίας σταματά.
Δεν υπάρχει κανείς να τη φτιάξει.
Ήσυχα, άνθρωπέ μου.
Δώσε μου το στιλό σου.
-Θα κρατήσει για δέκα λεπτά. -Εκπληκτικό!
Δεν είναι μόνο ο μεγαλύτερος χειρούργος στον κόσμο...
είναι και μια μεγαλοφυΐα στη μηχανική.
Καλύτερα να συνεχίσετε την εγχείρηση.
Θεέ μου!
-Τι είναι; -Αναπτύσσεται το φυτό Coreopsis.
Τον κακόμοιρο!
Θα αναλάβεις Μίτι;
Αν θέλετε.
Δεν υπάρχει ελπίδα.
Υπάρχει μόνο μια ευκαιρία, κύριοι.
Το Βιενέζικο Τρυπάνι.
Η εγχείρηση του Χάινζελμαν που έγινε σ' ένα κουνέλι;
Ακριβώς.
Πίεση αίματος, παρακαλώ.
Τριάντα πάνω από διακόσια.
Νυστέρι.
Κρεμάστρα κάλτσας.
Ποτιστήρι.
Τρίφτης τυριού.
Παρκετίνη.
Βελόνες και κλωστή Νο-2.
Έτοιμοι.
Δρ., νομίζετε...
-Θα... -Δεσποινίς Κάρτραϊτ.
Ο αδελφός σας θα ξαναπαίξει βιολί.
Μόλις του μεταμόσχευσα νέα δάχτυλα.
Είστε υπέροχος!
Υπέροχος!
Θα χρειαστείτε λίγη ανάπαυση τώρα.
Υπέροχος.
Μίτι! Σε ρώτησα κάτι. Περιμένω μια απάντηση!
Τι ήταν;
Σκεφτόμουν, κύριε.
Ίσως να βγάλουμε μια έκδοση τσέπης.
-Έκδοση τσέπης; -Μάλιστα, κύριε.
-Για τσέπες. -Δεν σκεφτόσουν καθόλου!
-Ονειρευόσουν ξύπνιος ξανά! -Όχι! Πραγματικά σκεφτόμουν.
Σκεφτόμουν για νοσοκομεία και ιστορίες νοσοκομείων.
Σταμάτησα να μιλάω για νοσοκομεία πριν από δέκα λεπτά!
Το θέμα είναι το επόμενο τεύχος του "Τολμηρού Ντετέκτιβ".
Έκδοση τσέπης.
Δεν είναι άσχημη ιδέα.
-Γεια σου. -Γεια σου, μητέρα.
-Ξέχασες να φέρεις το κέικ. -Ποιο κέικ;
Η Γερτρούδη και η μητέρα της έρχονται για δείπνο.
Σου ζήτησα να φέρεις ένα κέικ.
Τι είναι αυτό το πράγμα;
Νόμισα πως είπες "τσουγκράνα".
Κάθε μέρα γίνεσαι και πιο αφηρημένος.
Ονειρεύεσαι συνέχεια ξύπνιος.
Έφερα όλα τα άλλα: Κλωστή Νο-2...
την παρκετίνη Γκλίμο, τις κρεμάστρες καλτσών.
-Έφερες τους σπόρους; -Δεν έχουν.
Ο άνθρωπος είπε ότι οι πετούνιες είναι το ίδιο ωραίες.
Να μην ξεχνάς ποτέ. Όταν λέω σπόρους για γαρύφαλα...
εννοώ σπόρους για γαρύφαλα.
Μάλιστα, μητέρα.
Άφησέ τα στο χολ. Θα τα φροντίσω εγώ.
Ετοιμάσου. Θα είναι εδώ όπου να 'ναι.
Εντάξει, μητέρα.
-Έχω γράμμα; -Όχι.
-Από ποιον περιμένεις γράμμα; -Κανέναν.
Σκέφτηκα πως ίσως υπήρχε κάποιο γράμμα.
Μη χρησιμοποιείς τις πετσέτες για τους ξένους.
Μόλις τις κρέμασα.
Χρησιμοποίησε αυτήν που είναι πάνω στην πόρτα.
Εντάξει, μητέρα.
Και φόρεσε το καθαρό πουκάμισο που κρέμασα για σένα.
Βάλε λίγη κολώνια που σου έδωσε η Γερτρούδη για τα Χριστούγεννα.
Πρέπει; Μυρίζει σαν αιθέρας.
Μην είσαι ανόητος. Είναι ωραία...
κι είναι το μόνο που μπορείς να κάνεις για αυτήν.
Καλά, εντάξει.
Θεέ μου!
-Ιρμαγκάρντε! -Γιούνις, τι κάνεις;
Έλα αγαπητή μου... κι εσύ Γερτρούδη.
Τι γλυκό καπέλο!
Κι εσύ, Γερτρούδη, είσαι τόσο χαριτωμένη.
Ελπίζω να μη σας πειράζει που έφερα την Κουίνι, κα Μίτι.
Δεν της αρέσει να μένει μόνη.
Σου αρέσει Κουίνι να μένεις μόνη σ' ένα μεγάλο άδειο σπίτι;
Καθόλου, αγαπητή μου.
Γουόλτερ, είναι εδώ κάποια που θέλει να σε δει.
-Γεια σας, κα Γκρίζγουολντ. -Αγαπητέ Γουόλτερ.
-Γεια σου, Γερτρούδη. -Έλα, Ίμαργκαρντε.
Τι είναι αυτή η απαίσια μυρωδιά;
Είναι η κολώνια που μου έδωσες για τα Χριστούγεννα.
Δεν είναι ωραία;
Κουίνι, πες γεια σου σ' αυτόν που θα γίνει μπαμπάς σου...
"Γουόλτι Μίτενς."
Μη στέκεστε εκεί. Ελάτε μέσα.
Γεια σου, Κουίνι.
Άτακτη Κουίνι!
Έτοιμη Κουίνι.
Η μαμά είναι προσεκτική.
-Μίλησες στο αφεντικό σου; -Όχι.
Θα έπρεπε να του μιλήσεις και να πάρεις άδεια για 2-3 μήνες.
-2-3 μήνες! -Δεν εγκρίνω τους μήνες του μέλιτος.
Όλη αυτή την προετοιμασία!
Ο Γουόλτερ ήθελε πάντα να δει το πάρκο Γιέλοουστον.
-Γιατί; -Γιατί;
Δεν ξέρω. Σκεφτόμουν ότι ήθελα να δω το πάρκο Γιέλοουστον.
Επιτρέπουν εκεί τα σκυλιά;
Γλυκειά μου, δεν σκέφτεσαι να πάρεις μαζί την Κουίνι;
-Μόνο ρώτησα! -Δεν θα άφηνα ποτέ την Κουίνι!
Δεν εμπιστεύεται ο ένας τον άλλο. Γι' αυτό δεν τα πάνε καλά.
Αυτή αρχίζει πάντα! Βλέπεις;
Κουίνι, κακό κορίτσι.
Νομίζω πως δεν αισθάνεται καλά.
Γιατί δεν δοκιμάζεις τα μπισκότα για σκυλιά;
Ο Γουόλτερ θα ήταν ευτυχής να πάρει μερικά για σένα.
Αυτό θα ήταν υπέροχο.
-Σημείωσέ το, αγαπητέ μου. -Μάλιστα, μητέρα.
Γουόλτερ δεν έχεις αγγίξει το ωραίο σου τοστ με γάλα.
-Δεν πεινάω. -Ξέρεις πως ο γιατρός είπε...
θα ήταν καλό για τη νεύρωση του στομάχου σου.
Γι' αυτό τον έβγαλαν από την αεροπορία.
Πρέπει να κάνει κρύο εδώ.
Η Κουίνι τρέμει.
Ναι, μητέρα. Ξέρω. Τη σόμπα.
Συγνώμη.
Ο Γουόλτερ είναι πολύ τυχερό αγόρι.
Ο Τάμπι της έχει κάνει 6 φορές πρόταση.
Και συνεχίζει ακόμα!
Το Σπιτφάιρ βυθίστηκε στα σύννεφα ξερνώντας μολύβι από τα όπλα του.
Ξεχνώντας τα δυσοίωνα "τα-πόκετα", των χαλασμένων του μηχανών...
ο Δ/της του Σμήνους Γουόλτερ Μίτι, ο πιο επίφοβος άνδρας της R.A.F...
κόλλησε στην ουρά του Μέσερσμιτ.
Ο απαίσιος του ουρανού. Ο Γουόλτερ Μίτι.
Είμαι χαμένος.
Το σαγόνι του Μίτι σχημάτισε μια άγρια, ίσια γραμμή...
καθώς έστελνε στο κάθαρμα ακόμα τρεις φονικές βολές...
και τον έβλεπε να πέφτει μέσα στις φλόγες.
"Καθώς γυρίζω σπίτι
"Είμαι ευτυχισμένος σαν βασιλιάς, πίστεψέ με..."
Να τος, παιδιά! Ο διοικητής της Ομάδας.
Τα κατάφερε!
Πόσους αυτή τη φορά, παλιόφιλε;
-Γεια σας, κύριε. -Ωραίο σόου, Μίτι.
-Ευχαριστώ, κύριε. -Έγιναν 73, έτσι;
Όχι, 71. Τα 2 ήταν μάλλον πιθανά.
Ένα σφηνάκι μπράντι;
Ναι. Ευχαριστώ, κύριε.
Φίλε μου, πληγώθηκες.
Δεν είναι τίποτα. Έβαλα μόνος μου το κόκκαλο στη θέση του.
Ανεκτίμητε φίλε.
-Μακάρι να είχαμε κι άλλους σαν εσένα. -Σας ευχαριστώ.
-Σας απασχολεί κάτι, κύριε; -Ο νεαρός Ράλεϊ.
Υποσχέθηκα στον στρατηγό να καταστρέψουμε την αποθήκη.
Κακοτυχία, κύριε.
-Είναι ζωτικής σημασίας; -Ζωτικής;
Όλη η εκστρατεία της ερήμου εξαρτάται απ' αυτό.
Καταλαβαίνω.
Βάλ'τε τον νεαρό Ράλεϊ για ύπνο.
-Τι εννοείς; -Θα πετάξω εγώ γι' αυτόν.
Εσύ; Δεν έχεις κλείσει μάτι για 3 μέρες.
Το ξέρω κύριε, αλλά ζούμε μόνο μια φορά.
Ή όχι;
-Να πιούμε γι' αυτό; -Εις υγείαν.
-Ο Μίτι φαίνεται λίγο εξαντλημένος. -Πράγματι.
Αν κι έχει το κουράγιο λιονταριού. Ποτέ δεν τα παρατά.
Είναι ένας γοητευτικός τύπος.
Σπούδασα μουσική μαζί του στην Ακαδημία.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μίμηση του γέρου καθηγητή Γκρούνγουολντ.
-Θυμάσαι; -Μάλλον.
Σχεδόν τρέλλανε τον γερο-καθηγητή.
-Θα ήθελα να το έκανε τώρα. -Κι εγώ.
Κάν' το Μίτι. Θα μου άρεσε να γελάσω κι εγώ.
Εντάξει, κύριε.
Μου δίνεις το σακάκι σου, φίλε.
Ορίστε! Το κάνει τώρα.
Εντάξει! Σκορπιστείτε στις καρέκλες σας!
Εμπρός, όλοι!
Καθήστε κάτω.
Παιδιά, τι κάνει τη μουσική μουσική;
Η Μουσική! Και γιατί;
Όταν ακούτε μια συμφωνία και παίζουν γρήγορα ή αργά
Ακούτε το γλυκό χαίρε, όταν κτυπούν τις χορδές των εγχόρδων;
Ή τις τρομπέτες όταν φωνάζουν; Ή τα βιολιά όταν κλαίνε;
'Οχι και γιατί;
Γιατί δεν πηγαίνετε.
Βλέπετε, μια συμφωνία δεν είναι μόνο μουσική.
Διηγείται μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος.
Εκτός, βέβαια, από την "Ημιτελή Συμφωνία"...
που έχει μια αρχή...
Τώρα θα ασχοληθούμε με τα όργανα.
Υπάρχει το τρομπόνι
Και η τούμπα
Και το όμποε
Και το σαξόφωνο, το ξυλόφωνο,
Το κλαρινέτο, το βιολί, η τρομπέτα
Η φλογέρα και το τύμπανο.
Είναι όλα πολύ απασχολημένα, εκτός από τα κύμβαλα.
Στέκονται στη γωνία και κοιτάζουν γύρω αηδιασμένα.
Αυτό μας θυμίζει τη Συμφωνία αριθμός 45.
Που γράφηκε από τον μεγάλο Τσεχοσλοβάκο συνθέτη...
Αντρέ Γκρίμινικ...
τον Δεύτερο.
Αυτό το έργο δημιουργήθηκε με ένα μικρό μειονέκτημα.
Δεν είχε ταλέντο.
Ο μαέστρος σηκώνει τη μπαγκέτα και αρχίζουμε.
Αυτή είναι μόνο μια κακή μουσική.
Τώρα το 1ο μέρος: Γρήγορο, ζωηρό, με συγκρούσεις...
πολύ λυρικό, πολύ σοκολατένιο.
Κι έχουμε το 1ο θέμα που, φυσικά, παίζεται από το 1ο βιολί.
Παριστάνει ένα νεαρό κορίτσι που ζει με τον κακό φρουρό της...
που είναι ένα Γαλλικό κόρνο.
Τώρα αυτό το νεαρό κορίτσι...
που είναι ένα πολύ όμορφο κορίτσι,
και ο κακός φρουρός της...
ζούνε μόνοι τους σε ένα κτήμα.
Κι εκείνη έχει για συντροφιά μια κότα...
κι ένα σκύλο...
και μια κατσίκα.
Σ' αυτό το σημείο εμφανίζεται ένας όμορφος νεαρός - η τρομπέτα.
Κι όταν τα μάτια του αγκαλιάζουν το νεαρό κορίτσι...
η καρδιά του κάνει...
Αυτό είναι το "δυνατά" στα Τσεχικά.
Και είναι τόσο συνεπαρμένος που κάνει ένα σόλο πέρασμα.
Που μας φέρνει στο 2ο μέρος όπου το βιολί είναι ευτυχισμένο.
Και η τρομπέτα είναι ευτυχισμένη.
Όταν ξαφνικά βγαίνει το Γαλλικό κόρνο.
Το μικρό βιολί είναι τόσο ζαρωμένο που κάνει σαν διαλυμένο.
Και η τρομπέτα λέει...
Αλλά το Γαλλικό κόρνο αποδοκιμάζει.
Και η τρομπέτα φτάνει στην κορυφή της.
Σκασμός! Τώρα ξέρω ποιος είσαι!
Δεν είσαι ένα Γαλλικό κόρνο Αυτό:
με είχε μπερδέψει για λίγο. Αλλά ένα:
σε πρόδωσε.
Είσαι ένα μεταμφιεσμένο Γερμανικό κρουστό...
που καταζητείται γιατί έπνιξε 12 μικρά βιολιά.
Το κρουστό προσπαθεί να ξεφύγει στην ύφεσή του...
αλλά τα ζώα είναι πολύ σκληρά μαζί του.
Στο πόδι!
Στον λαιμό!
Στο πρόσωπο!
Στο άλλο μέρος!
Είναι παγιδευμένο. Απέτυχε η απόδρασή του.
Έτσι πηδά μέσα σ' ένα μεταλλικό τύμπανο που βράζει!
Ζήτω, το κακό παλιοκρουστό πέθανε.
Το ευτυχισμένο μικρό βιολί και η τρομπέτα παντρεύονται.
-Πολύ ωραία παράσταση. -Σας ευχαριστώ, κύριε.
-Θα σε δω στο αρχηγείο. -Μάλιστα, κύριε.
Είσαι τόσο γενναίος.
Τόσο δυνατός! Τόσο όμορφος!
Σου αρέσει η Κοζέτ, όχι;
Μάλλον.
Θα έλθεις σε παρακαλώ πάνω; Το τοστ λάσπωσε!
Αμέσως, μητέρα!
Αν σηκωνόσουν εγκαίρως, θα προλάβαινες των 7:45.
Δεν υπήρχε λόγος να παρακοιμηθείς!
Έπρεπε να ξενυχτήσω για να διαβάσω τα δοκίμια για τον κύριο Πιρς.
Πάρε ταξί. Μην νοιάζεσαι για τα έξοδα.
Θα τα βγάλω από το επίδομά σου. Αντίο.
Βιάσου τώρα! Βιάσου!
Αντίο! Την τσουγκράνα!
Μην ξεχάσεις την τροφή για πουλιά και τη φυσική μουσελίνα!
-Αντίο, μητέρα. -Αντίο, αγάπη μου.
-Μπορώ; -Συγνώμη.
Ανταπόκριση για Μανχάταν.
Αντίο, αγάπη μου.
Να έχεις μια καλή μέρα στο γραφείο.
Θα σε δω το βράδυ στη μητέρα.
Ταξί!
Γεια σας.
Νόμιζα πως κατεβήκατε για την ανταπόκριση.
Υποκρίθηκα. Προσπαθούσα ν' αποφύγω έναν που μου κόλλαγε.
Λυπάμαι πολύ αν έδωσα λάθος εντύπωση...
Δεν φταίτε εσείς. Αλλά εκτιμώ που με βοηθήσατε.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ. Αντίο.
Αγάπη μου! Δεν θα έπρεπε να το κάνεις!
Είναι το πιο ωραίο βραχιόλι στον κόσμο!
Έλα! Θα πάμε μαζί στη μοδίστρα.
Τι συμβαίνει;
Έχετε ένα καλό πρόσωπο.
Κι εσείς το ίδιο.
Μην αναστατώνεστε. Δεν θα σας ξαναφιλήσω.
Δεν σκεφτόμουν αυτό.
Νομίζω πως μπορώ να σας εμπιστευτώ, κύριε...
Μίτι. Γουόλτερ Μίτι.
-Λέγομαι Ρόζαλιντ βαν Χορν. -Χαίρω πολύ.
Είναι ωραίο όνομα.
Χρειάζομαι τη βοήθειά σας, κε Μίτι. Θα με βοηθήσετε;
-Εγώ; Πώς; -Πηγαίνω για το πλοίο Χολάντια.
Με παρακολουθούν και είμαι τρομοκρατημένη.
Σας παρακαλώ, ελάτε μαζί μου.
-Φοβάστε; -Ναι.
-Και θέλετε να σας βοηθήσω; -Ναι.
Θεούλη μου.
Αν ερχόσασταν μαζί μου δεν θα ανησυχούσα.
Φαντάζομαι ότι θα μπορούσα να ρισκάρω λιγάκι.
Προπονούμαι λίγο στο μποξ.
-Θα μου άρεσε να δω κάποιον... -Είστε πολύ ευγενικός!
Ξεχάστε το κτίριο Πιρς. Πηγαίνετε στην προβλήτα 47.
Ναι, ξεχάστε... Περιμένετε ένα λεπτό!
Έχω αργήσει για το γραφείο. Πρέπει...
Οδηγέ, σταμάτησε το αυτοκίνητο... Εδώ είναι.
Σε παρακαλώ, σταμάτησε το ταξί!
Αντίο.
Το μερίδιό μου για το κόμιστρο.
Δεν ήταν ανάγκη.
-Αντίο. -Αντίο, κύριε Μίτι.
Τι συμβαίνει;
Η τσάντα μου! Την άφησα στο ταξί!
Είχε μέσα όλα τα δοκίμια! Ο κος Πιρς θα με σκοτώσει!
Να! Κράτησε αυτό. Ταξί!
Προβλήτα 47.
Καρλ Μάσνταμ, Ρότερνταμ.
Εντάξει, κύριε Μάσνταμ.
Συγνώμη, δεσποινίς.
Είδατε μια κοπέλα μ' ένα πράσινο φόρεμα;
Ήλθε μ' ένα ταξί. Ήταν η τσάντα μου μέσα.
Δεν είδα το πρόσωπο του οδηγού αλλά το κεφάλι του ήταν στενόμακρο.
-Ο θείος θα χαρεί πολύ να σε δει. -Όχι πιο πολύ από μένα.
Είναι απίστευτο. Δεν πιστεύω πως ζει ακόμα.
Είσαι σίγουρη πως ήλθες εδώ απαρατήρητη;
Καρλ, μη βασανίζεις τον εαυτό σου πια.
Είσαι σε ασφαλή χέρια τώρια.
Δεσποινίς, βαν Χορν.
Ένα λεπτό!
Η τσάντα μου... Την άφησα στο ταξί σας.
Σας ακολούθησα μέχρις εδώ.
Συγνώμη που σας έβαλα σε τέτοια φασαρία.
-Κύριε Μάσνταμ, ο κύριος Μίτι. -Χαίρω πολύ.
-Αυτό ψάχνετε; -Ναι. Ευχαριστώ πολύ.
Βιαζόμαστε. Θα βοηθήσετε τον οδηγό;
-Έχω αργήσει πολύ... -Θα σας πετάξουμε εμείς.
Εντάξει. Βέβαια.
-Τι ήταν αυτό; -Ποιο;
-Αυτό το κλικ. -Δεν άκουσα τίποτα.
Συγνώμη που φέρομαι έτσι, αλλά το επόμενο τεύχος είναι εδώ.
Δουλεύω σε εκδοτικό οίκο.
Βγάζουμε 31 περιοδικά.
-Θα είναι πολύ κουρασμένος. -Ναι, είχε μεγάλο ταξίδι.
Μάλλον κοιμήθηκε.
-Έχει μαχαιρωθεί! -Μαχαιρώθηκε;
Τι θα κάνουμε τώρα; Είναι 10 η ώρα.
Ποτέ δεν έχω αργήσει τόσο! Τι θα κάνουμε;
Πήγαινέ μας στο πιο κοντινό αστυνομικό τμήμα!
Αστυνόμε! Κάτι τρομερό συνέβη!
-Αυτή η νεαρή κυρία κι εγώ... -Ποια νεαρή;
Αστυνόμε, θέλω να αναφέρω ένα έγκλημα!
-Έγκλημα; -Έχουμε το σώμα απ' έξω.
Τι;
Το σώμα είναι στο ταξί.
Ποιο ταξί;
Ήταν ακριβώς εδώ.
Ήλθα με ένα κορίτσι στα πράσινα και αφήσαμε το σώμα στο ταξί.
-Ένα κίτρινο ταξί; -Όχι. Ένα ροζ.
-Και το κορίτσι ήταν στα μπλε. -Όχι. Στα πράσινα.
Όπως το φαντάστηκα! Υπόθεση για τη Σκότλαντ Γιαρντ!
Όχι! Πραγματικά, Αστυνόμε.
Το όνομά της ήταν Ρόζαλιντ βαν Χορν.
-Και είπε ότι είχα ωραίο πρόσωπο, -Έχεις ωραίο πρόσωπο.
Τώρα θα πας σπίτι και θα κοιμηθείς.
Καλημέρα, κύριε Μίτι.
Καλημέρα.
Πότε θα αναλάβεις την Εθνική Τράπεζα;
-Τι εννοείτε; -Φαίνεται πως ακολουθείς το ωράριό της.
Έχω μια πολύ καλή δικαιολογία.
Πήγα στην αποβάθρα που ήταν το Χολάντια για να πάρω την τσάντα.
Ήμουν μ' ένα κορίτσι και κάποιος δολοφονήθηκε.
Δολοφονήθηκε δίπλα μου μέσα σ' ένα ταξί.
Έπειτα όλοι εξαφανίστηκαν.
-Όλοι εξαφανίστηκαν; -Μάλιστα, κύριε.
Γιατί δεν λες την αλήθεια; Κοιμήθηκες στο τρένο!
Όχι, κύριε! Μάλιστα, κύριε;
Θα σου πω κάτι για το καλό σου.
-Είσαι εδώ για δέκα χρόνια. -Ένδεκα.
-Ένδεκα; -Μάλιστα.
Αν δεν σταματήσεις τα όνειρα, θα πάρω δραστικά μέτρα!
Ειλικρινά, κύριε Πιρς. Αυτό δεν ήταν όνειρο.
Δεν έχω χρόνο για τις δικαιολογίες σου.
-Πού είναι εκείνα τα δοκίμια; -Εδώ στην τσάντα μου.
Τα έχω όλα διαβάσει και διορθώσει, κύριε.
-Να 'τα. -Τι είναι αυτό;
Το σημειωματάριό μου.
Εντάξει, θα τα στείλουμε για τύπωμα.
Θα ασχοληθείς με τις "Πολύκροτες δολοφονίες".
"Πολύκροτες δολοφονίες";
Δεν θέλω να με ενοχλήσουν. Έχω σημαντικό συμβούλιο.
Μάλιστα, κύριε.
Πες στη Τζόι να βελτιώσει την ιστορία μαχαιρώματος.
Ο Λόρδος Σέσιλ μαχαιρώθηκε μόνο μια φορά.
Δίνουμε στους αναγνώστες κάτι που ν' αξίζει.
Να τον μαχαιρώσει μπρος και πίσω και στο πλάι!
Και ν' αφήσει την καρδιά για το τέλος!
Γιατί να τσιγκουνευόμαστε για τέτοια πράγματα;
Τι σου συμβαίνει;
Τίποτα, κύριε.
Κύριε, Μίτι.
Εσείς.
-Θέλω να ζητήσω συγνώμη. -Πού εξαφανιστήκατε;
Πήγα να τηλεφωνήσω και μου είπαν να φύγω.
Ο θείος είπε να μη διακινδυνεύσω άλλο με ό,τι συνέβη.
Ποιος θείος;
Ο θείος Πήτερ. Είπε να σας πάρω.
-Εμένα; -Θέλει να σας συναντήσει.
Δεν θέλω να μπλέξω σ' αυτό.
Επιπλέον, έχω να κάνω κάποια ψώνια για τη μητέρα μου.
-Σας παρακαλώ ελάτε. -Έχω μόνο μια ώρα για φαγητό.
Και θα πρέπει να είμαι πίσω στο γραφείο στις 1:30.
Θα είναι μόνο για λίγα λεπτά. Το υπόσχομαι.
Σας παρακαλώ;
Τι έγινε λοιπόν, σ' εκείνο το ταξί;
Τι έγινε με το σώμα;
-Το πήραν. -Ποιοι το πήραν;
Ο θείος θα τα εξηγήσει όλα.
-Γεια σου, Τάιλερ. -Τι κάνετε;
-Πες ότι ο κ. Μίτι είναι εδώ. -Μάλιστα, δις βαν Χορν.
Θα περιμένουμε στη βιβλιοθήκη.
Θα είναι μόνο για λίγο.
Είναι ωραία. Ο πίνακας... Σας πειράζει να τον δω;
Όχι βέβαια.
Σας αρέσει;
-Πολύ. -Πάντα με τρόμαζε.
Νόμιζα...
Είναι το αγαπημένο μου τραγούδι... Μ' αρέσει όπως το παίζετε.
Ο κος βαν Χορν περιμένει στο σαλόνι.
Ευχαριστώ, Τάιλερ.
-Γεια σου, θείε. -Γεια σου, αγαπητή μου.
Θείε Πήτερ, ο κύριος Μίτι.
-Τι κάνετε, κύριε Μίτι; -Καλά, ευχαριστώ.
Είστε ο νέος που φερθήκατε ευγενικά στην ανηψιά μου.
Δεν έκανα τίποτα.
-Θα πιείτε ένα τσάι μαζί μας. -Τσάι;
-Ναι, σας παρακαλώ. -Εντάξει.
Συγνώμη.
-Είναι θαυμάσια. -Σας αρέσουν τα λουλούδια;
Αρέσουν στη μητέρα. Καλλιεργούμε γαρύφαλα.
Μόνο που πήρα πετούνιες. Και θα πρέπει να τις αλλάξω.
Ξέρετε ότι αυτοί οι βολβοί ήλθαν από την Ολλανδία;
Ναι;
Αγοράζουμε από το "Γκέρμπερ Φιντ".
Θα προτιμούσα να καλλιεργώ ραπανάκια.
Μεγαλώνουν γρήγορα και τρώγονται κιόλας.
-Σας αρέσει με γάλα; -Όχι. Μόνο αλάτι.
Όχι. Όχι γάλα. Ευχαριστώ.
Νόμιζα ότι εννοούσε τα ραπανάκια.
-Καθήστε παρακαλώ. -Ναι.
-Ορίστε θείε. -Ευχαριστώ, αγαπητή μου.
Το κάλυμμα έπεσε κάτω.
Ζήτησα από τη Ρόζαλιντ να σας φέρει εδώ...
γιατί ήθελα να σας πω ότι κινδυνεύει η ζωή σας.
Κινδυνεύει...;
Ήσασταν παρών όταν ο καημένος ο Μάσνταμ δολοφονήθηκε.
Ήταν σύμπτωση! Ήμουν στην αποβάθρα...
Είναι το ίδιο, κύριε Μίτι. Ήσασταν εκεί.
-Μπορεί να προσπαθήσουν να σκοτώσουν κι εσάς. -Γιατί;
Κύριε Μίτι, βλέπω πως είστε ένας άνδρας με μεγάλο θάρρος.
Θέλετε κι άλλο τσάι;
Ναι, ευχαριστώ.
Αφού έχετε κιόλας ανακατευτεί...
ίσως αντιμετωπίσετε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο.
Μπορεί;
-Νομίζω πρέπει να τα ξέρει όλα. -Και εγώ το νομίζω.
Ο θείος ήταν Έφορος του Βασιλικού Ολλανδικού Μουσείου στο Ρότερνταμ.
-Ήταν; -Έφυγε πριν τη Γερμ. εισβολή.
Η πιο λογική στιγμή.
Αλλά πριν ξεφύγω...
κατάφερα να σιγουρευθώ πως όλοι οι μεγάλοι θησαυροί ...
είχαν κρυφτεί σε εκατοντάδες σημεία.
Τότε δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε.
Ναι, υπάρχει.
Η κρυψώνα καθενός αντικειμένου κατεγράφη σ'ένα μικρό μαύρο βιβλίο.
Ο Μπουτ θα κάνει τα πάντα για να το πάρει.
Ο Μπουτ;
-Ποιος είναι ο Μπουτ; -Το αληθινό του όνομα είναι Βίλχελμ Κρουγκ.
Γι' αυτό δολοφονήθηκε ο Μάσνταμ το πρωί.
Ο Κρουγκ νόμιζε ότι ο Μάσνταμ είχε το βιβλίο.
-Τότε ποιος το έχει; -Κανένας δεν ξέρει.
Αλλά αν ο Μπουτ νόμιζε πως το είχατε...
θα σας έκοβε τον λαιμό στο λεπτό.
Να ειδοποιήσουμε την O.P.A. Θέλω να πω το F.B.I.
Ο θείος τους έχει κιόλας ειδοποιήσει.
Συνεργάζονται με τις Ολλανδικές Μυστ. Υπηρεσίες.
Καταλαβαίνω την ανησυχία σας.
Αλλά η αστυνομία είναι πολύ αποτελεσματική.
Τη στιγμή που θα σκοτωθείτε...
θα διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους.
Ναι. Βέβαια. Είναι πολύ καθησυχαστικό.
Αλλά εγώ... Θα πρέπει να φύγω γρήγορα. Έχω τόσα ψώνια.
Για κάθε ενδεχόμενο, μην πείτε τίποτα σε κανέναν.
Ακόμα και στους αγαπημένους σας.
Φυσικά, μπορείτε να με εμπιστεύεστε κύριε βαν Χορν.
-Δεν θα έλεγα... -Αντίο.
-Είστε πολύ γενναίος.
Ευχαριστώ.
Αντίο.
-Μπορώ να σας βοηθήσω; -Ναι, κυρία μου.
Έχω μερικά πράγματα εδώ.
Θα ήθελα λίγα "κοσμήματα του Ολ. στέμματος. Τη συλλογή διαμαντιών."
Στο τμήμα κοσμημάτων, στον 5ο.
"Συλλογή διαμαντιών... Οίκος των Όραντζ;"
"Τα πρωτότυπα του Βαντερμέερ".
Κύριε, αυτό είναι το τμήμα των μικρών ζώων.
Ζώων...
Το μαύρο βιβλίο!
-Τι κάνετε; -Θέλετε κάτι άλλο;
Ναι, θέλω μερικά από αυτά τα μπισκότα για σκύλους.
Τα τρώω πάντα. Περιέχουν βιταμίνη Β-1.
-Ξεχάσατε τα ρέστα σας, κύριε. -Ευχαριστώ πολύ.
Αυτά είναι ωραία λουριά, έτσι;
Ναι. Ωραία. Ωραία λουριά.
-Πόσο κάνουν τα φίμωτρα; -3 $.
Τρία δολάρια; Ένα, δύο... Ευχαριστώ.
-Να το τυλίξω, κύριε; -Όχι.
Θα το φοράω μέχρι το σπίτι.
Σε πιο απλά σχέδια...
Πώς είστε;
Δεν θα καθήσετε;
Ευχαριστώ.
Προσέξτε την τέλεια γραμμή και το απαλό περίγραμμα.
Η ποιότητα επιτυγχάνεται με σατέν και μπενγκαλίν...
με γαρνίρισμα από τούλι.
Ειδικά σχεδιασμένο για...
Νομίζω πως θα βλέπατε καλύτερα από μπροστά.
Όχι, ευχαριστώ πολύ. Έχω να κάνω ένα τηλεφώνημα. Συγνώμη.
Κλαρίσα, έρχεσαι εδώ ένα λεπτό;
Μάλιστα, δεσποινίς Μπλερ.
Αυτές οι νυχτικιές φεύγουν με την πρώτη αποστολή.
Και αυτός ο κορσές πηγαίνει στην κυρία Φόλισμπι.
Βεβαιώσου ότι θα φύγει αύριο με το απογευματινό.
-Ναι. -Ευχαριστώ.
Ένα λεπτό! Τι κάνετε εδώ;
Συγνώμη.
-Εδώ είναι το τμήμα των εργαλείων; -Ξέρετε πως δεν είναι!
Έξω από δω, ηδονοβλεψία!
Συγνώμη, κυρία.
Η ιδέα για εκδόσεις τσέπης μου ήλθε πριν από 2 χρόνια.
Και την σκέφθηκα πολύ.
Υπάρχουν 4 πλεονεκτήματα για τις εκδόσεις τσέπης.
Πρώτον: χωράνε στην τσέπη.
Δεύτερον: έχω πίσω μου μια λειτουργική οργάνωση...
από σοβαρούς, εργατικούς εργαζόμενους που...
Πάρε αυτό το πράγμα από δω!
Έλμερ!
Τι στο καλό κάνεις;
Προσπαθούσα να ξεφύγω από κάποιον.
Είναι κάποιος που με παρακολουθεί. Έχει φρικτά μάτια κι μακρύ μαχαίρι.
Θα σας τα εξηγήσω αργότερα.
Έλμερ. Φύγε! Άντε! Έξω!
Φύγε Έλμερ. Έτσι.
Λυπάμαι. Ξέρω πόσο πολυάσχολος είστε.
Γι' αυτό δεν μ' αρέσει να σας διακόπτω...
Συγνώμη...
Είναι εκεί ο κύριος βαν Χορν ή ανηψιά του;
Ξέρετε τι ώρα θα γυρίσουν; Είναι πολύ σημαντικό.
Μπορείτε να αφήσετε μήνυμα ότι κάλεσε ο κ. Μίτι;
Ξέρω έναν τρόπο να σκοτώσεις κάποιον χωρίς να αφήσεις ίχνη.
Συγνώμη. Ένα λεπτό.
Ποιος είστε;
Δρ. Χιούγκο Χόλινσχεντ. Έχω ένα χειρόγραφο...
που έχει τις πιο έξυπνες μεθόδους για διάπραξη ανθρωποκτονίας.
Φοβάμαι πως ήλθατε σε λάθος γραφείο, Δρ. Ανθρωποκτονία.
-Αγοράζει όλες τις ιστορίες. -Ο κ. Πιρς μου είπε να σας δω.
Καλά, καθήστε.
Ξέρατε πως ένα μυτερό παγάκι που μπαίνει στον εγκέφαλο...
θα λιώσει αργά και δεν θα αφήσει ίχνη;
Έχει γίνει. Συγνώμη. Θα...
Ίσως να ενδιαφερόσασταν για μια διαφορετική μέθοδο;
Το αισθητήριο νεύρο στη βάση του κρανίου είναι τρωτό σε δολοφόνο.
Μια απλή πίεση με τους αντίχειρες, έτσι-
Η προκύπτουσα εγκεφαλική αιμορραγία προκαλεί ακαριαίο θάνατο.
-Χωρίς ίχνος. -Πολύ καλό, Δόκτωρα.
Αλλά το χρησιμοποιήσαμε στην "Εκδίκηση των Ειδικών Αδένων".
Με συγχωρείτε;
Αυτό που δεν ξέρετε...
είναι ότι η βάση του εγκέφαλου είναι μια πολύ ευαίσθητη περιοχή.
Όπως βλέπετε, το μόνο όπλο είναι το ανθρώπινο χέρι.
Ένα λεπτό! Αφήστε αυτό το βιβλίο...
Βοήθεια!
-Δώσε μου αυτό το γιλέκο! -Βοήθεια!
Δώσε μου το γιλέκο μου!
Βοήθεια!
Στις "Ερ. Ιστορίες Νοσοκομείου", όπως και σ' όλες τις εκδόσεις μας,
η δράση θα είναι το κλειδί.
Δράση! Αγωνία! Το απροσδόκητο.
Βέβαια, οι ιατρικές απόψεις θα είναι σεβαστές.
Και ένα ικανό...
Ένα ικανό επιτελείο ερευνητών...
Ναι, κύριε Μακλούρ; Κάποια ερώτηση;
Όχι ερωτήσεις.
Ένα ικανό επιτελείο ερευνητών...
Τι διάβολος είσαι και τι κάνεις με το περιστέρι;
Ακούστε με!
Κρεμόμουν με τα χέρια μου! Ένας Δόκτωρ με πέταξε απ' το παράθυρο!
-Ποιος ψηλός δόκτωρ; -Που μου στείλατε για μια ιστορία!
Δεν ήλθε για ιστορία, αλλά να με πετάξει από το παράθυρο!
Δεν έστειλα κανέναν να σε πετάξει από το παράθυρο!
Έχω πιο σημαντικά πράγματα να κάνω!
-Να το γιλέκο του. -Ποιού το γιλέκο;
-Εκείνου που στείλατε... -Μίτι!
Δεν ξέρω αν είσαι μεθυσμένος ή τρελλός!
Πέταξε έξω αυτό το περιστέρι και φύγε από δω!
-Θα τα πούμε αργότερα. -Συγνώμη, κύριε Πιρς.
Συγνώμη!
Λυπάμαι.
Έξω από δω Μίτι! Έξω!
Συγνώμη, κύριε Πιρς!
Λυπάμαι τρομερά!
Έξω!
Ξέρεις πολύ καλά πως αν πρόκειται να παντρευτείς...
θα πρέπει να ζητήσεις αύξηση.
Βάλε αυτά τα λουλούδια στο νερό.
Τι ήταν αυτό;
-Τι ήταν αυτό; -Δεν χτύπησε το ρολόι.
Σίγουρα άκουσα πως δεν χτύπησε.
Θα το πας στους Κούντνερς στη 6η Λεωφόρο.
Έφτιαξαν τον μετρονόμο. Φτιάχνουν οτιδήποτε.
Αλλά μη λες ότι θα το κάνεις κι ύστερα να μην το κάνεις.
Θα το κάνω αύριο απόγευμα.
Γουόλτερ! Όχι στη λεμονάδα! Για όνομα του Θεού!
Τι σου συμβαίνει; Είσαι ζαλισμένος όλο το απόγευμα.
Μητέρα...
αν κάποιος ήταν μάρτυρας εγκλήματος και του έλεγαν να μην πει τίποτα...
ούτε ακόμα και στους αγαπημένους του...
τι θα έπρεπε να κάνει;
Δεν μπορείς ούτε μια στιγμή να ξεχάσεις τις ιστορίες σου;
Φέρνουν τον Τάμπι Γουόντσγουορθ. Βάλε το σακάκι σου.
Βάλ' το και πέταξε αυτή την εφημερίδα.
Τάμπι Γουόντσγουορθ.
-Είναι κανείς εδώ; -Ιρμαγκάρντε!
-Τι καταπληκτικό καπέλο! -Ευχαριστώ.
-Αγαπητή Γερτρούδη. -Γεια σας, μητέρα Μίτι.
-Άφησε τα πράγματά σου. -Εντάξει.
Και ο Τάμπι Γουόντσγουορθ.
Η Γερτρούδη με έφερε και άφησε την Κουίνι σπίτι.
Μοιάζω με σκυλάκι;
-Γουόλτ, παλιόπαιδο. -Γεια σου, Τάμπι.
Σου έφερα ένα δώρο.
-Πρώτη έκδοση. -Ευχαριστώ.
Τι είναι; Ο Τάμπι σκέφτεται τους άλλους.
Είναι υπέροχο.
Γουόλτερ, δείχνεις τόσο ανόητος!
Μικρή εφεύρεση που την πήρα από ένα μαγαζί.
Σκόνη φτερνίσματος! Γκαφατζίδηκο;
Ναι βέβαια.
-Μάντεψε, Γιούνις. -Τι;
Θα έχουμε τον Αιδεσιμώτατο Τόμας το Σάββατο!
-Όχι! -Χάρη στον Τάμπι.
Ξέρεις τι λένε: "Όποιος χάνει στην αγάπη, κερδίζει στα χαρτιά".
-Τι περιμένουμε; -Εσείς οι 4 παίξτε πρώτοι.
Να παίξουμε για 1/4 του σεντ και η κάβα για μισό.
Όχι, αγαπητή μου. Όχι τζόγο. Ας το κρατήσουμε φιλικό.
Κόψτε για αρχή.
-Ρήγας. -Δέκα.
-Τρία. -Δύο.
Φέρ'τε εκείνα.
Σ' ενδιαφέρουν αυτά τα γυναικεία δάχτυλα, Τάμπι;
Μόνο τα δικά σου, Τζούλιετ.
Ας παίξουμε μπριτζ.
-Όχι ατού. -Πάσο.
Πέντε καρρό.
-Πάσο. -Πέντε καρρό;
Έξι χωρίς ατού.
-Πάσο. -Μέσα.
Πάσο.
Εσύ μιλάς, Γουόλτ.
Πώς σου φαίνεται αυτό, συνεταίρε;
Νίκησα.
Αλλάζω τις δύο κούπες με τα καρρό και τα μπαστούνια είναι εντάξει.
Θα με εμπόδιζες, αν είχες αρχίσει με κούπα.
Το πρόβλημα του είναι ότι δεν συγκεντρώνεται.
Η αίσθηση στα χαρτιά είναι. Αν δεν έχεις στο ένα, δεν έχεις στο άλλο!
Αυτό είναι που σου λέω πάντα, Γουόλτερ.
Η σειρά σου.
Ατάραχος σαν αγγούρι...
Ο αξιότιμος Μίτι, ο χαρτοπαίκτης του Μισσισσιππί...
κάπνιζε αδιάφορα ένα χειροποίητο πούρο Αβάνας.
Μέσα.
Άλλα τόσα, κύριε.
Το συμβόλαιο της φυτείας μου.
Ανοίγω. Τρεις ρηγάδες.
Πιστεύω πως έχω 3 σφαίρες, κύριε.
Η κυρία τύχη δεν σας χαμογέλασε συντ/ρχα Γουόντσγουορθ.
Άλλον έναν γύρο, Μίτι.
Με τι συνταγματάρχα; Με αναψυκτικά;
Ξέρω πως είσαι ερωτευμένος με την αρραβωνιαστικιά μου.
Θα παίξω έναν γύρο γι' αυτήν.
Πήρες ένα αστέρι από τον ουρανό...
και το ρίχνεις σ' ένα βρώμικο ύφασμα ενός τραπεζιού;
Αν χάσω... Θα πάω βόρεια.
Στοιχηματίζεις;
Στοιχηματίζω, κύριε.
Λυπάμαι πολύ, κυρίες.
Η σειρά σας, κύριε.
Θα παίξω με αυτά.
Υπολογίζω πως αυτή τη φορά δεν θα κερδίσεις.
Αυτή τη φορά έχω τους τρεις άσσους.
Πολύ περίεργο, συνταγματάρχα.
Έχω τέσσερις άσσους.
Χαρτοκλέφτη!
Πρόσεξε, Γουόντσγουορθ.
Αυτά τα πράγματα μπορούν να εκπυρσοκροτήσουν.
Ο ήχος από τα μπάντζο μπορούσε ν' ακουστεί πάνω από τους τροχούς,
που έκαναν "τα-πόκετα, τα-πόκετα",
στο νερό που έφεγγε το φεγγάρι.
Ο αξιότιμος Μίτι ίσιωσε τους τεράστιους ώμους του...
και είπε το όνομά της μαλακά.
-Δεσποινίς Γερτρούδη; Ήταν μια συγκινητική στιγμή.
Εσύ.
-Έχω την τιμή να σας πληροφορήσω... -Με έχουν ήδη πληροφορήσει.
Υποθέτω πως ήλθες να συλλέξεις το στοίχημά σου...
απίστευτε χαρτοπαίκτη των ποταμοπλοίων
Δεν έχω πρόθεση να κρατήσω μια κυρία με τέτοια συμφωνία.
Είναι το συμβόλαιο της φυτείας που εκλάπη από τον πατέρα σας.
Προσπαθείστε να σκέφτεστε ευγενικά για μένα όταν...
όταν θα είμαι μακριά.
Μακριά;
Χτυπήθηκε το φρούριο Σάμτερ.
Το σύνταγμά μου φεύγει την αυγή.
Αξιότιμε! Πόσο σε έχω παρεξηγήσει!
Ξέρω, είναι υπερβολικό να ελπίζω κυρία, αλλά αν θα περιμένατε...
Για πάντα, αξιότιμε.
Κατάπιε τα, γέρο-Μισσισσιππί.
Είναι το τελευταίο μου μοίρασμα.
Άντε Γουόλτ! Τέλειωσε το μοίρασμα!
Γουόλτερ, τι σου συμβαίνει;
Είστε πραγματικά εσείς.
-Τηλεφωνήσατε χθες. -Ναι, τηλεφώνησα...
Ήθελα να σας πω ότι βρήκα το βιβλίο που ψάχνατε.
-Ήταν πάνω μου! -Τι ωραία!
Πού είναι;
-Το έβαλα στον κορσέ μιας κυρίας. -Τι;
Μιας κυρίας που θα στελνόταν από το κατάστημα Στέισι.
Το όνομα της κυρίας ήταν Φόλινσμπι.
Είχατε το βιβλίο και αφήσατε να φύγει από τα χέρια σας;
Έπρεπε! Ένας με κυνηγούσε με μακρύ μαχαίρι...
κι ένας άλλος προσπάθησε να με πετάξει από το παράθυρο!
Πέρασα πολλά!
Πρέπει να το βρούμε! Δείξτε μου πού το βάλατε.
Δεν μπορώ, έχω ένα πάρτι στις 6:30.
Πρέπει να συναντήσω τη μητέρα μου και πολλούς ανθρώπους.
Και έχω να αφήσω το ρολόι στην 6η Λεωφόρο.
Δεν χτυπά. Η μητέρα θέλει να το ακούει.
Την κρατάει ξύπνια και θα...
Σας παρακαλώ, δεσποινίς βαν Χορν. Μην κλαίτε.
Συγνώμη.
Είναι επειδή είμαι τόσο μόνη σε όλο αυτό.
Ο θείος είναι αβοήθητος και δεν ξέρω πού να στραφώ.
Δεν θα ήταν τόσο δύσκολο να βρείτε βοήθεια.
Θα κάνω οτιδήποτε μπορώ για να βοηθήσω.
-Θα κάνετε; -Βέβαια.
Πόσοι Φόλινσμπι μπορεί να υπάρχουν;
Να κοιτάξουμε τον κατάλογο.
-Αυτό φαίνεται να είναι. -Πήγαινε να ελέγξεις.
-Δεν θα το χρειαστείς αυτό! -Είναι το ρολόι της γιαγιάς.
-Δεν πρέπει να πάθει κάτι. -Θα το προσέχω εγώ.
Βιάσου. Θα περιμένω εδώ μη συμβεί τίποτα.
Εντάξει.
-Τι μπορεί να συμβεί; -Βιάσου!
-Είναι των Φόλινσμπι! -Κτύπησε την πόρτα.
Κτύπησε την πόρτα!
Λυπάμαι πολύ!
-Το όνομά σας είναι Φόλινσμπι; -Ναι. Τι θέλετε;
Θα σας πείραζε να κοιτάξω στον κορσέ της γυναίκας σας;
Τι;
Θέλω να πω, χθες έβαλα κάτι στον κορσέ της.
Χαίρετε.
-Ξέρεις αυτόν τον τύπο; -Δεν τον έχω δει ποτέ.
Ξέρετε...
Βοήθησέ με Χάρι! Δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου αυτόν!
Φύγε από δω να μη σου σπάσω τα δόντια.
Σε παρακαλώ Χάρι! Ορκίζομαι! Δεν έχω ιδέα!
-Δεν είναι κορσές. -Τι είναι;
Είναι νυχτικό.
Καλύτερα να το επιστρέψω. Αρκετό κακό του έκανα.
Συγνώμη, αλλά πρέπει να επιστρέψω το νυχτικό της γυναίκας σας.
Εσύ!
Λάθος Φόλινσμπι!
"Κυρία Λετίσια Φόλινσμπι, 5η Λεωφόρος 949."
Πρέπει να δουλεύει εδώ.
Ξέχασες τα κλειδιά σου.
Αυτά είναι όμορφα. Ξύλινα παπούτσια;
Τα έχω εδώ και χρόνια.
Υποτίθεται πως διώχνουν το κακό.
Θα έπρεπε να τα είχα μαζί μου χθες.
Να τα έχεις τώρα μαζί σου.
Όχι. Είναι χρυσά. Γιατί να μου τα δώσεις;
Γιατί είσαι τόσο ευγενικός, Γουόλτερ.
"Γουόλτερ."
Έχω μια τσάντα που ταιριάζει με αυτά.
-Πόσο να κοστίζουν; -Δεν ήξερα πως είστε εδώ.
Η κυρία Φόλινσμπι σας περιμένει.
Πρέπει να βιαστείτε να αλλάξετε.
Αργήσατε πολύ.
-Με τι έμοιαζε ο κορσές; -Ήταν μαύρος και κάπως λεπτός.
Είχε δαντέλλα στον λαιμό με μικρές κίτρινες κορδέλες...
ή πράσινες ή κάποιου χρώματος.
Περίμενε εδώ.
Να σας προσφέρω μια θέση, κύριε;
Εδώ.
Τώρα, κορίτσια. Πάρτε αυτούς τους κορσέδες.
Κι εσύ φόρεσε αυτά.
Γρήγορα, κορίτσια! Και αρχίστε να ντύνεστε.
Συγνώμη, αλλά το μαύρο μου ταιριάζει καλύτερα.
Καλωσήλθατε.
Δεν μπορώ να σας πω πόσο περήφανη είμαι...
να σας παρουσιάσω τον Ανατόλ του Παρισιού.
Αυτή είναι η 1η εμφάνιση της τελευταίας μου δημιουργίας:
Καπέλο Βενετικός καθρέφτης.
Γκρι τουρμπάνι διακοσμημένο με διαμάντια.
Και στην κορυφή, άκρες στρουθο- κάμηλου του Πρίγκηπα της Ουαλίας.
Κοκτέιλ για δύο.
Το ονομάζω καπέλο της βροχής...
γιατί μοιάζει με συντριβάνι.
Κι όταν το αγοράσετε...
θα μουσκέψετε.
Έχει γίνει εξ ολοκλήρου από μαύρους ερωδιούς...
με διαμαντένιο στεφάνι, αν πάτε σε φτωχογειτονιές.
Για τη γυναίκα του μυστηρίου.
Ένα άγγιγμα από Αραβία με την Ελληνική απλότητα.
Ένας σεΐχης πραγματικά σικ.
Φτιαγμένο από ζέρσεϊ, με τη δική του φόρμα...
που ντύνει την κυρία.
Και τώρα το πιο ενδιαφέρον κομμάτι.
Κοιτάξτε.
Πρώτα η καρφίτσα.
Ύστερα, ο γύρος.
Κι ύστερα...
ξανά η καρφίτσα.
Το καπέλο στριπτίζ.
Πριν συνεχίσω με τα υπόλοιπα καπέλα μου...
θα ήθελα να ξέρετε πώς άρχισα αυτή τη δουλειά.
Όλα άρχισαν, όταν γεννήθηκα
Έναν μήνα πρόωρα
Η μαμά μου τρόμαξε από ένα αυτοκίνητο που μαρσάριζε
Ο μπαμπάς αναγκάστηκε να γίνει ρέμπελος
Γιατί έπαιζε το όμποε
Και είναι γνωστό πως το όμποε
Είναι ένας άρρωστος αέρας που κανείς δεν φυσάει καλά
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πρωί που ο παππούς έτρωγε μια τέντα
Για να εντυπωσιάσει μια γυναίκα που έψαχνε άνδρες που είναι σκιεροί
Ύστερα ο θείος μου, η θεία Μαίρη πήγε σε σαφάρι
Στην Καλκούτα
Στη Βομβάη
Ινδία
Περπατώντας στην αδιάβατη ζούγκλα
Στην άμπωτη καταμεσήμερο
Γεια σου, Τάιντ.
Γεια σου, Νουν.
Και είμαι το αποτέλεσμα μιας πλεγμένης ευγονικής
Αυτής της οικογένειας με έμφυτη σχιζοφρένεια
Το τέλος μιας μακριάς, μακριάς σειράς οργίων
Σχεδιάζω...
γυναικεία...
καπέλα.
Δεν είσαι πια μαζί μας.
Είμαι ο Ανατόλ του Παρισιού Στριγγλίζω με σικ
Το καπέλο μου αυτής της βδομάδας προκάλεσε έξι διαζύγια
Τρία άλογα που αφήνιασαν
Είμαι ο Ανατόλ του Παρισιού Τα καπέλα που πουλώ
Κάνουν τους συζύγους να ζηλεύουν
Είναι αυτό ένα καπέλο ή ένα διαμέρισμα 2 δωματίων
Σαλόνι, κρεβατοκάμαρα, μπάνιο.
Να πάρω μια φουρκέτα πάνω σε ένα στάχυ
Και, ιδού
Ένα καπέλο
Με 60 δολλάρια τη ριξιά
Έτσι προχωρώ και σκέφτομαι
Τα μικρά πράγματα που βάζω
Βάζοντας μέτρα από τούλι ή ένα ποδήλατο για 2 πάνω του
Τα μικρά, τα μεγάλα Τα μικρομέγαλα
Τα ανόητα που κουρνιάζουν
Και τα μακάβρια που τρεκλίζουν
Η "Φεγγαρόλουστη απειλή" σχε- διάσθηκε για μια νύχτα στη Βενετία
Μια μικρή πλώρη Κι ένα μικρό
Είμαι ο Ανατόλ του Παρισιού Πρέπει να σχεδιάζω
Είμαι σαν το κρασί
Πηγαίνω στο κεφάλι σας
Δώστε μου βελόνα και κλωστή Έχω φαγούρα, να ρίξω μια βελονιά
Είμαι αχόρταγος για κόψιμο. Για να βάλω ένα κουμπί
Να ψαλιδίζω και να κόβω, να φτιάχνω να περιποιούμαι
Κουβάλα εκείνη τη μαούνα
Σήκωσε εκείνο το πέπλο
Και γιατί ράβω κάθε καινούριο καπέλο
Μ' ένα στιλ που να το κοιτούν βλοσυρά
Εντελώς μεταξύ μας
Μισώ τις γυναίκες
Κι έτσι, η 1η μου μικρή δημιουργία οδήγησε σε μεγαλύτερα πράγματα.
Να 'το. Πήγαινέ το στον θείο όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Αλλά δεν μπορώ! Η μητέρα μου...
"Τα διαμάντια του Ολλανδικού στέμματος.
Συλλογή διαμαντιών. Οίκος των..."
Δεν νομίζω πως έπρεπε να μείνουμε όλη νύχτα.
Έπρεπε να είχαμε πάει σπίτι με το αυτοκίνητο του Τάμπι!
Και να αφήσουμε τη Γιούνις μόνη της μ' αυτόν...
Βρέχει πολύ δυνατά...
κι έτσι κι αλλιώς ο δρόμος μας θα ξεπλυθεί.
Ποιος είναι;
Εγώ είμαι. Ποιον περίμενες;
Ορίστε. Πιες αυτό όσο είναι ζεστό.
Και ξάπλωσε αμέσως στο κρεββάτι.
Έλα, αγάπη μου.
-Είναι καυτό, μητέρα. -Πιες το όλο, αγαπητέ μου.
Αυτό θέλω μόνο.
- Καληνύχτα, αγαπητέ μου. - Καληνύχτα.
-Και μην ονειρευτείς ότι σκαρφαλώνεις. -Μάλιστα.
Δεσποινίς, βαν Χορν!
-Μπορεί να σε άκουσαν! -Ήταν ο μόνος τρόπος!
Πού είναι το βιβλίο; Γιατί δεν το έφερες στον θείο;
Έλα στην κουζίνα.
Θα κρυώσεις. Καλύτερα να καθίσεις δίπλα στη σόμπα.
Θ' ανάψω τον φούρνο.
Καλύτερα να βγάλεις τα βρεγμένα παπούτσια.
Θα σου φτιάξω λίγο τσάι.
Ένα λεπτό. Γυρίζω αμέσως.
Τι στο καλό κάνεις; Από πού ερχόταν εκείνη η μουσική;
Η μουσική; Έπαιζα πιάνο, μητέρα.
Έπαιζες πιάνο;
Δεν ξέρεις να παίζεις πιάνο!
Ξέρω.
Με βοηθάει να χαλαρώσω όταν αστράφτει και βροντά και τέτοια.
Να πας αμέσως στο κρεββάτι και να χαλαρώσεις εκεί!
Καληνύχτα, μητέρα. Καληνύχτα, Γερτρούδη.
Καληνύχτα... κυρία Γκρίζγουολντ.
Πολύς κόσμος παίζει πιάνο όταν δεν μπορεί να κοιμηθεί.
Είναι πολύ γνωστό. Καληνύχτα.
-Γουόλτερ, τι κάνεις εκεί πέρα; -Σφυρίζω.
Η βροχή κάνει πολύ θόρυβο για να σφυρίξω μέσα.
Προσπαθούσα να θυμηθώ πώς ήταν το τραγούδι που λέγαμε στο γυμνάσιο
Αγωνιζόμαστε για το Γυμνάσιο Περθ Άμποϊ.
Γουόλτερ, πήγαινε σε παρακαλώ στο κρεββάτι!
Καληνύχτα, μητέρα. Καληνύχτα, Γερτρούδη.
Καληνύχτα... κυρία Γκρίζγουολντ.
Ο Γουόλτερ δεν μπορεί να κοιμηθεί όταν προσπαθεί να σκεφτεί,
και δεν μπορεί να το θυμηθεί.
Έτσι ήταν κι ο πατέρας του. Σηκωνόταν στη μέση της νύχτας.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Μητέρα, τι θα γίνει αν κάνει έτσι και μετά τον γάμο μας;
Θα τον κανονίσουμε. Είναι γιατί δεν ανατράφηκε σωστά.
Ο Τάμπι συνεχίζει να μου κάνει πρόταση.
Ίσως κάνω λάθος!
-Έφερες άλλο φόρεμα! -Είναι το κομπινεζόν μου.
Κομπινεζόν.
Μοιάζει με βραδινό φόρεμα πάνω σου.
Θα 'θελες άλλο ένα φλυτζάνι τσάι;
Όχι. Πρέπει να πάω το βιβλίο στον θείο.
-Μπορώ να το έχω; -Είναι πάνω. Θα το φέρω.
Μόνο, θα είσαι εντάξει;
-Δεν σε ακολούθησε κανείς; -Όχι.
Δεν θα ήθελα να συναντήσεις τους 2 τύπους.
Να έβλεπες εκείνο το μαχαίρι! Ήταν...
-Θα έλθω μαζί σου. -Όχι. Είναι τρυφερό αλλά...
Όχι. Θα έλθω μαζί σου. Φύγε από δω και θα σε συναντήσω μπροστά.
-Έκανες αρκετά για μένα. -Όχι.
Ο καθένας θα έκανε το ίδιο με μένα.
Θα πάρω τα παπούτσια μου και το βιβλίο.
Τάιλερ. Πού είναι ο θείος Πήτερ;
Είναι στη βιβλιοθήκη, δεσποινίς.
Θείε το έχουμε! Έχουμε το βιβλίο!
-Το βιβλίο! -Πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Γουόλτερ.
Δεν ήταν τίποτα.
Κύριε Μίτι, δεν ξέρω τι να πω.
Δεν ξέρω πώς να το ξεπληρώσω. Η Ολλανδία θα σας ευγνωμονεί.
Πραγματικά, δεν έκανα τίποτα.
Ήταν τύχη που βρήκα που μένει ο Γουόλτερ.
Μεγάλη τύχη.
Δεν ξέρεις τι σημαίνει αυτό για μένα, αγαπητή μου.
Νομίζω πως ξέρω.
Έλα μαζί μου, κύριε Μίτι.
Θα πρέπει να το γιορτάσουμε.
Και πέρασες πολλά.
Στη μητέρα δεν αρέσει να πίνω, αλλά ίσως ένα μικρό ποτηράκι.
-Πού είναι το βιβλίο; -Δώσε στον θείο το βιβλίο.
-Στο έδωσα στο αυτοκίνητο. -Ναι, αλλά στο επέστρεψα.
Όχι, δεν θυμάσαι;
Είπα "Να το βιβλίο". Και είπες "Ευχαριστώ Γουόλτερ".
Είπα "Παρακαλώ"...
Κοίταξε όλες σου τις τσέπες. Κάπου θα το έχεις.
Όχι, είμαι σίγουρος πως στο έδωσα.
Θα το αφήσαμε στο αυτοκίνητο. Να κοιτάξουμε.
Περιμένετε! Κύριε Μίτι.
-Στην Ολλανδία. -Ναι. Στην ολλανδία.
-Βιάσου Γουόλτερ. -Θα γυρίσουμε αμέσως.
Βάλε αδιάβροχο. Εξακολουθεί να βρέχει.
Γουόλτερ, τι συμβαίνει;
Ξύπνα!
-Ο Μπουτ! -Πού είναι το βιβλίο, Ρόζαλιντ;
Καλύτερα να βάλεις το αδιάβροχο.
Ακόμα βρέχει έξω.
Συνέρχεται.
Το πήρες;
Τι να πάρω;
Το μαύρο βιβλίο.
Μητέρα, τι κάνεις εδώ; Πού είναι η Ρόζαλιντ;
Η ανηψιά σας.
Νεαρέ μου. Δεν έχω ανηψιά.
Όχι ανηψιά;
Πόση ώρα σερνόταν στο μπροστινό γκαζόν;
Ο Τάιλερ τον βρήκε στις 7 το πρωί.
-Τρώγοντας τους βολβούς τουλίπας. -Βολβούς τουλίπας!
Θα πληρώσω όλες τις ζημιές κύριε βαν Χορν.
Μητέρα!
-Λέει πως δεν έχει ανηψιά! -Αν λέει πως δεν έχει...
-Θα το ξέρει! -Αλλά ξέρω πως έχει! Τη Ρόζαλιντ.
Έχει ξανθά μαλλιά και είναι το πιο όμορφο κορίτσι που έχω δει!
Φοβάμαι πως υποφέρει από κάποιες παραισθήσεις.
Δεν υποφέρω από τίποτα! Υπάρχει ένα μαύρο βιβλίο!
Κι ένας άνδρας δολοφονήθηκε μπροστά μου!
Την Τρίτη με προσκαλέσατε σε γεύμα και η Ρόζαλιντ ήταν εδώ!
Ήταν σ' εκείνο το πιάνο...
Δεν σε έχω ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου.
-Τι εννοείτε... -Σε παρακαλώ μην κάνεις φασαρία!
-Δεν κάνω... -Μίτι!
Σύνελθε! Έχουμε 4 περιοδικά για εκτύπωση!
Δεν με νοιάζει!
Νεαρέ μου, αρχίζεις να εξαντλείς την υπομονή μου.
Κατέστρεψες περιουσία μου. Θα μπορούσαν να σε συλλάβουν.
Μπορούμε να το τακτοποιήσουμε φιλικά.
Θα πληρώσω και θα σας δώσω συνδρομή για τις "Ιστορίες Τρόμου".
Θα βρω την Ρόζαλιντ. Και μην πληρώσεις για τουλίπες!
-Δεν έφαγα καμιά! Ρόζαλιντ! -Μην συγχίζεσαι!
-Θα φέρουμε ένα γιατρό. -Θα τηλεφωνήσω στον Δρ. Ρένσοου.
-Έβγαλε τις αμυγδαλές του Γουόλτερ. -Αν μπορώ...
Δεν χρειάζεται γιατρό, αλλά ψυχίατρο.
-Ψυχίατρο! -Ξέρω έναν πολύ καλό.
-Πώς λέγεται; Δεν υπάρχει θέμα χρημάτων. -Όχι! Θα βρω τη Ρόζαλιντ.
-Πιάστε τον! -Δεν ξέρω τι του συμβαίνει!
Ποτέ δεν έφευγε από το σπίτι, όταν ήταν μικρός!
-Εντάξει, κυρία Μίτι. -Είναι τόσο ήσυχο αγόρι.
Ναι...
Φτωχιά μου αγάπη! Τι του κάνατε;
Το έκανε μόνος του, κυρία.
-Ποιο είναι το όνομα του ψυχίατρου; -Δρ. Χιούγκο Χόλινσχεντ.
Ο γιατρός θα σας δει τώρα.
-Έλα, Γουόλτερ. -Έλα.
Είμαι καλά!
Δεν είμαι τρελλός! Δεν θέλω μόνο...
Τι κάνετε; Δεν θα περάσετε;
-Αυτός είναι ο Δρ. Χόλινσχεντ! -Φυσικά και είναι.
Είναι αυτός που με πέταξε από το παράθυρο!
Μητέρα, είναι δολοφόνος! Ανήκει στη συμμορία!
-Σε παρακαλώ, Γουόλτερ! -Εντάξει, αγόρι μου.
Δεν θα σου κάνει κακό ο γιατρός.
-Είμαι ο κ. Πιρς. -Τι κάνετε;
-Και αυτή είναι η κυρία Μίτι. -Μην τον αφήσεις να σ' αγγίξει!
Φωνάξτε την αστυνομία!
Πρέπει να μας βοηθήσετε. Ο Μίτι είναι από τους ανθρώπους-κλειδιά.
Ήταν μια χαρά πριν από 48 ώρες, αλλά τώρα...
Βλέπετε.
-Με έσπρωξε απ' το παράθυρο! -Σε παρακαλώ!
-Μήπως χρειάζεται βιταμίνες; -Ηρεμήστε, αγαπητή κα Μίτι.
-Θα τον εξετάσουμε προσεκτικά. -Όχι!
Τι συμβαίνει, φίλε μου; Γιατί δεν σου αρέσω;
Γιατί με έσπρωξες απ' το παράθυρο!
Αλλά δεν σε έχω ξαναδεί ποτέ.
Με μπερδεύεις με κάποιον άλλον.
Όχι! Κανείς δεν θα έμοιαζε τόσο πολύ με σένα!
Θα πρέπει να γίνεις καλά! Θα παντρευτείς την Κυριακή!
Δεν καταλαβαίνεις; Είναι εγκληματίας!
Δεν υπάρχει λόγος να μην γυρίσει στο γραφείο του αύριο!
Καλύτερα να του μιλήσω μόνος. Επιτρέπετε;
Μη με αφήνεις μόνο. Κε Πιρς, μη με αφήνετε...
Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
Η μητέρα σου θα είναι απ' έξω.
-Ναι, μητέρα; -Βέβαια, αγάπη μου.
Είναι εντάξει.
Βγάζετε τα γυαλιά σας;
Ναι, βέβαια.
Είστε σίγουρος πως δεν ήλθατε στο γραφείο μου...
και δεν προσπαθήσατε να με πετάξετε από το παράθυρο;
Τι ανοησίες.
Συγνώμη.
Έτσι καλύτερα. Κάθισε αγόρι μου.
Τώρα ξάπλωσε εκεί να αισθανθείς άνετα.
-Εμπρός. -Δεν γίνεται να με εξετάσετε όρθιο;
Είναι αναγκαίο να είσαι τελείως χαλαρωμένος.
Τώρα ξάπλωσε εκεί.
Ηρέμησε, αγόρι μου!
Τώρα...
κλείσε τα μάτια σου.
Και το αριστερό.
Έτσι. Τώρα πες μου όσα σε απασχολούν.
Λοιπόν, προχθές...
συνάντησα ένα κορίτσι.
Έμοιαζε με όλα τα κορίτσια που είχα πάντα ονειρευτεί.
Μην λέτε πως είναι τρελλός γιατί δεν είναι!
Και βέβαια, όχι. Δεν φαντάζεται τίποτα.
Τι το μυστήριο για ένα μαύρο βιβλίο;
Είναι γεμάτο από αριθμούς τηλεφώνων.
-Αποδεικνύει πως είναι φυσιολογικός. -Αριθμούς!
Και η Ρόζαλιντ που φωνάζει... είναι ένας από τους αριθμούς.
Μαμά, θα πάω σπίτι!
Τι σε απασχολεί, γλυκειά μου;
Και τι έγινε το μαύρο βιβλίο;
Κι αυτό εξαφανίστηκε.
Ήταν στην κατοχή σου όταν ήλθες στο σπίτι;
Νόμιζα πως το είχα δώσει στην ανηψιά του βαν Χορν...
αλλά είπε πως δεν έχει ανηψιά.
Γιατί μου κάνετε όλες αυτές τις ερωτήσεις;
Γιατί ως ψυχίατρος πρέπει να ξέρω τις βαθιές διανοητικές διαδικασίες.
Πείτε μου, κύριε Μίτι...
με τι ασχολείστε;
Είμαι διορθωτής στις Εκδόσεις Πιρς.
Καταλαβαίνω.
Υποφέρεις από μια ρομαντική παραίσθηση,
που ενισχύθηκε από την δουλειά και τις συνεχείς ονειροπολήσεις.
Θέλετε να πείτε... ονειρεύτηκα όλα αυτά;
Δεν βλέπετε;
Έχετε επηρεαστεί προφανώς από όλα αυτά τα φτηνά περιοδικά...
που συνέχεια διορθώνετε.
Έχετε εγκαταλείψει τη ζωή σας και ζείτε με τις ονειροπολήσεις.
Η ηρωίδα είναι πάντα σε κίνδυνο: Είναι δεμένη σε καρέκλα...
ακινητοποιημένη και φιμωμένη.
Αλλά ήταν τόσο πραγματική.
Είχε το πιο όμορφο στόμα.
Όποτε με άγγιζε...
καιγόμουν και κρύωνα.
-Τι συμβαίνει; -Μόλις την είδα!
Καθόταν εκεί!
Ήταν δεμένη και φιμωμένη.
Αγόρι μου, φοβάμαι πως αγαπάς ένα κορίτσι που δεν υπάρχει.
Νομίζω πως είχαν δίκιο.
-Ονειροπολώ υπερβολικά. -Ακριβώς!
Κι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές.
Είχα έναν ασθενή που υπέφερε...
από το ίδιο είδος ρομαντικών παραισθήσεων.
-Ναι; -Ναι. Ήταν σε κακή κατάσταση.
Όπως κι αν ήταν ντυμένη μια γυναίκα, την "έβλεπε" με μαγιό.
Μεταφιλία... μια ακραία περίπτωση, βέβαια.
Βέβαια.
-Ναι, γιατρέ; -Δεσποινίς Άπλεμπι.
Μου φέρνετε τον φάκελο Ουίλσον, παρακαλώ;
-Βεβαίως, γιατρέ. -Έχετε έναν λεκέ στη στολή σας!
Συγνώμη, γιατρέ. Θ' αλλάξω αμέσως.
Πραγματικά είχε έναν λεκέ στη στολή της;
-Τον είδατε, δεν τον είδατε; -Βέβαια. Τον είδα.
Ήταν λεκές από μελάνι.
-Μερκουροχρόμ. -Ναι.
Μερκουροχρόμ. Έμοιαζε με κόκκινο μελάνι.
Αν και δεν φαινόταν εύκολα...
Δεν είδες καμιά στολή.
Όχι. Έχετε δίκιο. Την είδα με μαγιό.
Έχω μεταφιλία! Τι θα κάνω;
Εκείνο που χρειάζεστε είναι ανάπαυση.
Αλλά θα παντρευτώ αύριο!
Παντρέψου την Μπέρθα σου!
-Γερτρούδη. -Γερτρούδη. Και ξέχνα τ' άλλα.
Θα γίνεις καινούριος άνθρωπος.
Αρχίζω κιόλας να ασθάνομαι καλύτερα.
"Συγκεντρωθήκαμε εδώ κάτω από το βλέμμα του Θεού...
και μπροστά σ' αυτήν την ομήγυρη...
να ενώσουμε αυτόν τον άνδρα και αυτή τη γυναίκα...
σε ιερή τελετή.
Ζητώ και από τους δύο σας...
αν κάποιος από σας γνωρίζει κάποιο κώλυμμα...
που να εμποδίζει τη νόμιμη ένωσή σας στην τελετή...
να το ομολογήσει τώρα, αλλιώς να σωπάσει για πάντα".
Εσύ, Γουόλτερ...
δέχεσαι αυτή τη γυναίκα ως νόμιμη σύζυγό σου...
για όσον καιρό ζείτε και οι δύο;
Δέχομαι.
Βάλε το δαχτυλίδι στο δάχτυλό της.
Το δαχτυλίδι.
Είναι ζωντανή, αληθινή! Δεν ήταν όνειρο! Είναι τα παπούτσια της!
Ο βαν Χορν είναι απατεώνας!
Την κρατάει σ' εκείνο το σπίτι! Πρέπει να την πάρουμε!
Πρέπει να τον ακολουθήσετε. Θα ενοχλήσει τον καημένο τον γέρο!
Συγνώμη!
Εσύ!
Οι οπλές του αλόγου, του Ασημένιου, έκαναν "τα-πόκετα, τα-πόκετα"...
Ο Γουόλτερ "Σλιμ" Μίτι, ο πιο φοβερός άνδρας δυτικά του Πέκος,
προχωρούσε μέσα στην κοιλάδα Τούμπστοουν.
Ο Μίτι είναι στην πόλη!
"Παντοπωλείο - Ταχυδρομείο"
Δεν θα το έκανα αυτό αν ήμουν στη θέση σου, Τολέντο.
Σλιμ!
-Θ' άρχιζα να προσεύχομαι. -Εσύ!
Σε παρακαλώ, Σλιμ! Μη με χτυπάς άλλο!
-Είναι ακόμα σε σοκ. -Βγάλ' την απ' αυτό!
Έχει κρύψει εκείνο το βιβλίο κάπου μέσα στο σπίτι.
Πώς θα μάθουμε, αν δεν μπορεί να ανοίξει το στόμα της;
Κρουγκ.
Περίμενε! Έχω μια καλύτερη ιδέα.
Ο ορμητικός νεαρός μας ήλθε να σώσει την κυρία του που κινδυνεύει.
Γιατρέ, νομίζετε πως βλέποντας τον άνδρα που αγαπά, θα συνέλθει;
-Μπορεί. -Ωραία.
Τότε να τον αφήσουμε να τη σώσει.
Μην έρχεσαι πιο κοντά!
Έχω ένα Λούγκερ και θα σε τρυπήσω!
Εντάξει, πρεζάκια. Άρχισε να μιλάς και μίλα γρήγορα.
Πού είναι;
Καλύτερα άρχισε να "κελαηδάς". Μια κίνηση και στην άναψα.
Θα σε τρυπήσω πέρα ως πέρα...
Ήξερα πως ήσουν ζωντανή! Το ήξερα!
Γουόλτερ, εσύ είσαι.
Αν σε χτυπήσουν, θα τους σκοτώσω όπως έκανα στην χοντρόφατσα.
Γουόλτερ, ο θείος μου...
Ρόζαλιντ, είναι ένας δολοφόνος.
Ανακάλυψα πως δεν είναι ο θείος μου.
Είναι ο Μπουτ.
Δεν ήξερα. Ποτέ δεν είχα δει τον πραγματικό θείο μου.
Ο Μπουτ σκότωσε τον Μάσνταμ.
Ο Μπουτ. Καλύτερα να φύγουμε από δω.
Έλα.
Συγχαρητήρια κύριε Μίτι. Ξυπνήσατε την κοιμισμένη καλλονή.
-Άναψε το φως. -Πού είναι;
Εκεί.
Ένα λεπτό.
-Αυτό θα τους κρατήσει. -Τι κάνεις;
Αυτό πέτυχε στην "Ηλεκτροπληξία του Τρελού Ηλεκτρολόγου".
Συνδέω αυτό εδώ και ανοίγω τον διακόπτη...
έτσι όταν βάλουν τα χέρια τους εδώ...
-Γρήγορα! -Ένα λεπτό.
Τι κάνεις;
Είναι η παγίδα της τίγρης. Θα δουλέψει και με ανθρώπους.
Την είχαμε στο "Αγόρι Ελέφαντας".
Το σκεπάζουν με άχυρα.
Όταν πατήσει εδώ, το βαρέλι φεύγει...
πιάνονται τα πόδια, ανεβαίνει πάνω και παγιδεύεται.
Εδώ είμαι, χοντρόφατσα!
Όχι! Υποτίθεται...
Έλα, Ρόζαλιντ.
Βοήθεια! Κατεβάστε με!
Να το φορτηγό με τα λουλούδια.
Για τελευταία φορά! Πού είναι το βιβλίο;
Δεν θα το πω ποτέ! Ποτέ!
Χέντρικ!
Μείνε εκεί που είσαι!
Σε περιποιήθηκα μια φορά, και θα το ξανακάνω!
Πέταξέ το! Τι γίνεται εδώ;
-Τι έκανες; -Έπρεπε να την σώσω!
-Αυτοί είναι απατεώνες! -Είναι δολοφόνοι!
-Αυτός είναι ο αρχηγός! Ο Μπουτ! -Αυτό γυρεύουν!
Ανήκει στην Ολλανδική κυβέρνηση.
Πιάσ' τον! Φεύγει!
Θα της σπάσεις το χέρι; Θα σου δείξω ποιος είναι τρελλός!
Μίτι, ανόητε! Άφησε ήσυχο τον κακομοίρη τον γέρο!
Γουόλτερ, αυτοί οι αστυνομικοί! Τι σημαίνει αυτό;
-Ποια είναι αυτή; -Αυτή είναι η Ρόζαλιντ.
-Καταλαβαίνεις γιατί έφυγα. -Καταλαβαίνω, διπρόσωπε!
Κυρίες μου, νομίζω πως είχα απόλυτο δίκιο!
Πώς μπόρεσες;
Η Ρόζαλιντ θα εξηγήσει. Ήταν μαζί μου συνέχεια.
Όλη την ώρα που έκανες ερωτικές προτάσεις στην κόρη μου...
συνέχιζες με αυτή την ξετσίπωτη!
Ξετσίπωτη! Πώς τολμάτε! Όλοι σας!
-Περίμενε! -Άφησέ την! Να την ξεφορτωθείς!
Τρέξε πίσω της, Καζανόβα του γάλακτος!
Γάλα; Θα ήθελα να δω τι πίνει όταν είναι μ' αυτή την ξανθιά!
-Μέθυσε! -Δεν φτιάχνεις κρίνο από αγκάθι!
-Σκασμός! -Μίτι!
Κι εσύ!
Τώρα όλοι θα με ακούσετε.
Μου φορέσατε σχεδόν ζουρλομανδύα!
Στενοκέφαλοι γεμάτοι με υποψίες.
Το μόνο που σας απασχολεί είναι να βγάζετε αυθαίρετα συμπεράσματα!
Θα έπρεπε να ντρέπεστε, όλοι σας!
-Στάσου! Σκέφτομαι... -Ποτέ δεν σκέφτεσαι!
-Τι; -Η μόνη καλή ιδέα που είχες...
ήταν να με προσλάβεις να σκέφτομαι για σένα!
"Συνεργάτης Εκδότης"
Προχωρήστε. Ρίξε μια ματιά, Γουόλτ.
Γουόλτερ. Είναι υπέροχο!
Φίλοι μου, αυτή είναι άλλη μια εργάσιμη μέρα στις Εκδόσεις Πιρς.
Οι "Ιστορίες στα Όρια" πρέπει να βγουν.
Έχετε δει τις εγκαταστάσεις μας, κυρία Μίτι;
-Όχι. -Ελάτε. Θα σας τις δείξω.
Θα σε δω αργότερα, αγάπη μου.
Κι όχι πια να ονειρεύεσαι ξύπνιος.
Όχι. Έχεις δίκιο... Μπρους!
ΤΕΛΟΣ